Geschiedenis

De geschiedenis van Anantara Convento di Amalfi Grand Hotel omvat periodes als vredige grot, kapucijnenklooster, nautisch instituut en luxe hotel. Deze prachtige locatie heeft een fascinerende achtergrond. Deze plek, een omgeving voor gebed en ontdekking, thuisbasis van citroenboomgaarden en adembenemende mediterrane uitzichten, inspireert al honderden jaren kunstenaars en reizigers van over de hele wereld.

Tijdlijn gemaakt in samenwerking met het Centro di Cultura e Storia Amalfitana – Amalfi, Italië

EEN BESCHEIDEN BEGIN

In een vroeg voorbeeld van de opgetekende geschiedenis van de Amalfikust wordt in een document uit Napels uit 1022 de grote grot genoemd waarin later het klooster van San Pietro de Toczulo zou komen. Het document heeft het over terra vacua - land dat bebouwd zou kunnen worden.

In de 11e eeuw werd de eenvoudige kerk van Saint Pietro a Toczolo in de grot gebouwd voor stille contemplatie door christelijke asceten. In 1212 bouwde de kardinaal Pietro Capuano uit Amalfi zijn klooster naast de kerk.

KLOOSTERORDES

De locatie werd in 1214 aan de cisterciënzer monniken van Fossanova gegeven met de belofte dat de paus geld zou geven om op de funderingen te bouwen. Bijna 10 jaar later werd het een abdij onder keizer Federico II van Palermo.

In 1583 namen de kapucijnen het klooster over. Met de hulp van architect Matteo Vitale verbouwden en reorganiseerden ze om een breder en versterkt kapucijnenklooster te creëren met individuele cellen, een refter en een keuken.

De dagen van de monniken’ waren gevuld met het lezen van boeken en het kopiëren met de hand, om ze te bestuderen en ze door te geven. Door vakmanschap, het bewerken van het land en het fokken van dieren werden de monniken economisch onafhankelijk en bleven ze tot 1813.

VERANDERENDE TIJDEN

Na het vertrek van de broeders werd het complex toegewezen aan de aartsbisschop van Amalfi. Hij bestemde het eerst als bisschoppelijke refter en wees het later toe aan een plaatselijke adellijke familie als een “Locanda” – een begraafplaats.

Van 1826 tot 1835 legde Gregorio Vozzi de eerste fundamenten voor het toekomstige hotel. Zijn herberg stond bekend als Palazzo di Pipinella en later Cappuccini Marina.

Maar in 1836 verordonneerde Koning Ferdinando II dat de kapucijner broeders de locatie weer zouden innemen. Toen ze weer terug waren gingen de broeders door met hun renovaties, waaronder de bouw van het marmeren altaar in de pastorie en de majolica tegelvloer.

In november 1866 besloot de gemeenteraad van Amalfi het klooster om te bouwen tot een nautisch instituut met als doel de zeiltradities van de kust nieuw leven in te blazen. Studenten lanceerden houten schepen vanuit de grot als onderdeel van hun training.

EEN MODERN TIJDPERK

Andrea en Alfredo Vozzi, –de zonen van Gregorio – namen de locatie in 1882 over en realiseerden hun vaders droom van een gevestigd hotel. Later zou Alfredo's neef, Giuseppe Aielli, de hotelactiviteiten overnemen met zijn vrouw en kinderen.

Na een verwoestende aardverschuiving in 1899 werd er een nieuwe gang gebouwd, en nog een in 1939. In de jaren 1930 werden de kloosters gerestaureerd door de Organisatie van Antiquiteiten en Monumenten van de provincie Salerno.

Aan het eind van de 19e eeuw kwamen gasten het hotel binnen in een leunstoel op palen, gedragen op de schouders van de mannen. In 1933 werd er een glazen lift geïnstalleerd zodat gasten omhoog konden gaan terwijl ze van het adembenemende panorama genoten.

EEN CULTUREEL ICOON

Geïnspireerd door zijn verblijf in hotel Cappuccini publiceerde de Amerikaanse dichter Henry W. Longfellow in 1875 zijn gedicht Amalfi. Het was zo populair dat het op ansichtkaarten werd gedrukt en hij wordt herinnerd door de panoramische Passeggiata Longfellow naast het hotel.

In de grote zalen, de kamers en het spectaculaire portiek van Hotel Cappuccini situeerde de Amerikaanse schrijver Francis Marion Crawford, die dol was op de Amalfikust, in 1895 zijn roman Adam Johnstone's Son.

Het voormalige klooster van Amalfi vormde de ideale locatie voor bovennatuurlijke verhalen, zoals Mondnacht in Amalfi (Maannacht in Amalfi) van Hermann Bessemer uit 1909 of Robert Kohlrauschs Das Gespenst von Amalfi (Het spook van Amalfi) uit 1915.

Een uitgave uit 1922 van het Franse tijdschrift Gazette du Bon Ton toont een art-deco illustratie van kunstenaar George Barbier van een dame onder de zuilengalerij van Hotel Cappuccini in een jurk van het beroemde modehuis Worth.

Geschiedenis

Een historisch document

De funderingen van het klooster

Een cisterciënzerabdij

Een kapucijnenklooster

Het kloosterleven

Kortstondig een Locanda

Dromen van een hotel

De monniken keren terug

Een nautisch instituut

Hotel Capuccini

Reconstructie

Modernisering

Het gedicht van Longfellow

De geïllustreerde roman van Crawford

Een gotische revival

Een modieuze omgeving